Je zit achter je bureau en je hoofd is vol. Zó vol dat er geen overzicht meer in zit. Je leest een mailtje drie keer en nog weet je niet wat er staat. Je bent moe, terwijl je eigenlijk niks bijzonders hebt gedaan vandaag.
En dan zegt je hoofd: “Ach, het valt wel mee.” Want je hebt geen verhuizing gehad, geen scheiding, geen drama. Dus het valt wel mee, toch?
Alleen: je lijf denkt daar heel anders over. Je lijf houdt de spanning netjes vast, ook als je hoofd het goedpraat. En op een gegeven moment slaan de stoppen door. Je weet niet meer wat je moet doen — precies op het moment dat je juist in beweging zou moeten komen.
Ik ga je vertellen wat er stap voor stap in je lijf gebeurt. En daarna geef ik je drie oefeningen om stress in je lijf te verminderen, zodat je weer ‘aan’ gaat.
Van eerste signaal tot vastlopen: wat er in je lijf gebeurt
Stress begint klein en beleefd. Je lijf tikt eerst zachtjes op je schouder.
Signaal 1: het lijf fluistert. Je gaat sneller ademen, hoger in je borst. Je schouders kruipen een millimetertje omhoog. Je kaken staan iets vaster op elkaar dan nodig. Je merkt het niet, want je bent bezig.
Signaal 2: het lijf praat harder. Nu komt de stijve nek. De hoofdpijn tegen het eind van de middag. Slechter slapen, of juist wakker worden om vier uur met een hoofd dat alvast begint. Je hebt meer koffie nodig om op gang te komen en meer wijn om af te zakken. Je bent prikkelbaar in de supermarkt en je weet zelf niet precies waarom.
Signaal 3: het lijf gaat roepen. Je hebt een kort lontje of juist nergens meer energie voor. Alles is te veel: geluid, licht, mensen die iets van je willen. Je vergeet dingen die je normaal gewoon weet.
En dan: vastlopen. Het beeld van je computer slaat in één keer helemaal vast. Hij doet niets meer. Je kunt niet voor- of achteruit en er is geen beweging in te krijgen, op welke knop je ook drukt. Geen idee wat je verkeerd hebt gedaan.
Dat is precies wat er in je lijf gebeurt. Bij te veel stress in je hoofd of in je lijf slaan de stoppen door, net als bij die computer. Je hersenhelften werken niet meer lekker samen, je kunt geen overzicht meer maken en dus geen beslissing meer nemen. In een enge situatie sta je verlamd stil voor de lampen van een auto, net als een hertje. Het enige dat je dan wél moet doen, is in beweging komen. Naar voren of naar achteren maakt niet uit, áls je maar in beweging komt. Stilstaan is voor jou of het hertje (en je auto) levensgevaarlijk.
Waarom “even doorbijten” niet werkt
De meeste mensen doen bij vastlopen precies twee dingen. Ze gaan harder nadenken. Of ze gaan uitrusten.
Harder nadenken is vragen aan een vastgelopen computer of hij nóg een programma wil openen. Het deel van jou dat moet nadenken is juist het deel dat offline is. Je kunt jezelf niet uit de stress denken, want denken is precies wat er even niet lukt.
Uitrusten helpt beter, maar niet zoals je hoopt. Een weekendje weg haalt de spanning van vandaag eraf. Maar het patroon in je lijf blijft staan, want dat is een gewoonte geworden. Maandag om half tien zit je schouder weer waar hij zat.
En dan is er nog de derde: het goedpraten. “Het valt wel mee.” Dat is je hoofd dat de melding wegklikt zonder het probleem op te lossen. Je lijf houdt het bericht vast, want het lijf klikt nooit iets weg. Alles wat je hoofd niet verwerkt, houdt je lijf bij zich. In je nek, in je buik, in je slaap.
Ondertussen groeit er iets anders mee. Want als je lang vastzit, ga je jezelf minder vertrouwen. Je durft minder. Je stelt dingen uit. Je zegt ja terwijl je nee voelt, want nee zeggen kost energie die je niet hebt. En dan is het niet alleen meer moe zijn — dan begint het aan je zelfvertrouwen te knagen.
Drie oefeningen om stress in je lijf te verminderen
Het mooie is: je lijf heeft ook zulke fantastische knoppen als Control-Alt-Delete. Je hebt er niets voor nodig, geen apparaat, geen app, alleen je eigen handen. Doe ze rustig, met aandacht, en merk vooral wat er verandert. Dat voel-stuk is het belangrijkste.
1. De switchingpuntjes — Control-Alt-Delete van je lijf
Dit is je reset-knop. In de kinesiologie noemen we deze puntjes de switchingpuntjes, en ze zorgen ervoor dat je lijf neurologisch gezien weer goed gaat werken.
- Leg één hand plat op je navel en laat hem daar liggen.
- Zoek met je andere hand de kuiltjes net onder je sleutelbeenderen, links en rechts van je borstbeen. Vaak zitten daar gevoelige plekjes.
- Masseer die puntjes een halve minuut rustig, terwijl je hand op je navel blijft.
- Wissel dan van hand: andere hand op de navel, de eerste hand masseert.
Adem er rustig bij. Veel mensen merken al na een paar tellen dat het beeld letterlijk scherper wordt, of dat ze diep zuchten zonder dat ze het van plan waren.
Gebruik hem bij een moeilijk gesprek, een spannende presentatie, een druk feestje, of gewoon als je aan het eind van de middag niet meer weet waar je gebleven was.
2. Masseer de basis — voor steviger staan
Deze doe je als je het gevoel hebt dat je zweeft. Alles gaat te snel, je staat niet meer op je voeten, je hebt geen bodem onder je.
- Zoek met je vingers je schaambeen op, onderaan je buik.
- Links en rechts op de rand voel je harde, soms gevoelige puntjes.
- Masseer die een halve minuut, stevig maar niet gemeen.
Dit is je fundament. Als je fundament aanstaat, sta je steviger in je schoenen — letterlijk en figuurlijk. Ik zie bij cliënten en studenten steeds hetzelfde: na deze oefening staan ze rechterop, praten ze rustiger en komt er iets van “ja, ik kan dit wel” terug. Meer zelfvertrouwen begint vaak simpelweg bij weer voelen waar je staat.
3. Open je oren — voor een leger hoofd
Deze is mijn favoriet bij een vol hoofd en te veel prikkels. Je oren zitten vol punten die met je hele lijf verbonden zijn, en bij stress trekken ze samen — net als je schouders.
- Maak van beide oren een propje: rol ze met je handen naar binnen tot een frommeltje. En dan weer ontproppen. Doe dat een paar keer.
- Masseer daarna de hele oorschelp, van boven naar beneden, ook alle randjes en groefjes. Rustig, alsof je hem uitrolt.
- Trek tot slot je oorlelletje zachtjes richting je schouder en houd even vast.
Wat merken mensen? Een leger hoofd. Schouders die zakken zonder dat ze eraan denken. Geluid dat minder hard binnenkomt. Precies wat je nodig hebt als je hooggevoelig bent en de dag te veel binnenkwam.
Doe ze niet alleen als het misgaat
Het handigste dat je kunt doen met deze drie oefeningen: gebruik ze niet pas bij signaal 3, maar al bij signaal 1. Voor het gesprek, niet erna. Voor het feestje, niet in de auto naar huis.
Want ons onbewuste werkt met gewoontes. Doe je iets lang genoeg, dan wordt het vanzelf. Zoals je vlak voor je wekker wakker wordt omdat je lijf het patroon kent. Zo kun je ook je lijf leren om spanning af te voeren voordat de stoppen doorslaan.
En dan gebeurt er iets leuks. Je gaat merken dat je lijf al die tijd aan het praten was. Dat die stijve nek en dat volle hoofd geen pech waren, maar berichtjes. Als je die taal leert lezen, hoef je niet meer te wachten tot het vastloopt.
Ben je nieuwsgierig geworden naar wat jouw lijf je precies vertelt? Download dan mijn gratis mini-gids ‘Wat zegt jouw lijf?’ — daarin neem ik je mee langs de signalen die je makkelijk over het hoofd ziet. Wil je het liever meemaken en zelf ervaren? Kom dan naar het gratis webinar Touch your own health. Ik vertel je daar hoe je met je eigen handen en je eigen lijf aan de slag gaat.
En als je daarna denkt: hé, ik wil dit écht leren, met een spiertest en al — dan weet ik precies waar we dan verder gaan.