Je voelt het al een tijdje kriebelen. Iets in je weet dat er méér is dan pilletjes, praten en symptomen wegpoetsen. Maar als iemand vraagt wat je dan precies wilt, blijf je hangen bij: “nou ja… iets met mensen… iets met het lijf.”
En dan komt die gedachte: moet ik nu meteen kiezen? Meteen vier jaar? Meteen een praktijk?
Nee lieverd. Kinesioloog worden gaat stap voor stap. Op zijn Roos: stapje voor stapje. In deze blog laat ik je precies zien welke weg voor je ligt, wat je in elke fase leert en waar je onderweg mag stoppen om te voelen of het klopt. Zodat je aan het eind weet: dit is te doen, en ik hoef vandaag nog niks te beslissen behalve de eerstvolgende stap.
Het probleem: je hebt een verlangen, maar geen route
Wat ik het vaakst hoor van mensen die eraan denken om kinesioloog te worden: “Ik weet niet of ik dit kan. Ik voel wel iets, maar ik heb geen idee of ik ooit zo’n spiertest onder de knie krijg.”
En daarnaast die stille angst: straks doe ik een hele opleiding en dan blijft mijn praktijkkamer leeg. Ik heb het jarenlang zien gebeuren. Prachtige mensen, stapels certificaten, mooi ingerichte kamer met een plantje en een kaars. En geen cliënten. Niet omdat ze niet goed waren, maar omdat niemand hun had geleerd hoe je jezelf laat zien.
Daarom hieronder de hele route. Zeven stappen. Van eerste kriebel tot een praktijk die staat als een huis.
Stap 1: neem die kriebel serieus (ook als je nog geen naam hebt voor wat je wilt)
Ik wist als klein meisje al dat ik met mensen wilde werken. Met energie, met wat er ónder de oppervlakte zit. Alleen: ik had geen woord voor dat beroep. Tot een vriendinnetje zei: “Ga eens naar mijn moeder, die doet kinesiologie.” Ik keek haar aan en zei: “Kinne… watte?”
Dat is stap 1. Niet meteen een opleiding kiezen, maar erkennen dat die kriebel er is. Dat je merkt dat symptoombestrijding je niet meer genoeg is. Dat je bij een cliënt, je kind of jezelf voelt: hier is méér aan de hand dan wat er gezegd wordt.
Concreet: schrijf deze week eens op wanneer die kriebel het hardst kriebelt. Bij welk gesprek, welke klacht, welk kind? Daar zit jouw richting in verstopt. Je hoeft er nog niks mee. Alleen opmerken dat het er is, is genoeg.
Stap 2: ervaar het zelf in twee dagen
Je kunt honderd blogs lezen over spiertesten en er nog steeds niks van begrijpen. Want kinesiologie snap je niet met je hoofd, die voel je met je handen.
Daarom is stap 2 de tweedaagse De Kracht van het Spiertesten. Geen theorieblok, maar zelf doen. Je legt je hand op de arm van iemand anders, je stelt een vraag, en dan gebeurt het: die spier geeft antwoord. Sterk of zwak. En jij voelt het verschil.
Dat moment is bij bijna iedereen hetzelfde. Grote ogen. “Wacht… deed ik dat nou?” Nee, dat deed het lijf. Jij luisterde alleen.
Je leert in die twee dagen ook technieken om stress af te voeren, je hoofd leeg te maken en je energie terug te vinden. Je gaat naar huis met je eigen Kinesiologie EHBO-koffer.
Concreet: dit is de laagdrempeligste manier om te onderzoeken of kinesioloog worden bij je past. Twee dagen, €197, en daarna weet je het gewoon.
Stap 3: blijven oefenen tot je handen het weten
Na die twee dagen komt het spannendste stukje: het volhouden. Want een spiertest is als fietsen. De eerste keren wiebel je, twijfel je, denk je “voel ik dit nou echt of verzin ik het?”
Daarom zijn er de gratis begeleide oefenavonden. Je komt langs, je test, iemand kijkt mee en zegt: “Kijk, dáár ging je duwen in plaats van luisteren.” Precies die kleine correcties maken het verschil.
En oefen thuis. Op je partner, je kinderen, je moeder, de buurvrouw die altijd moe is. Mijn studenten hebben allemaal een gezin dat inmiddels zucht van “ja hoor, weer op tafel” — en dat ondertussen stiekem vraagt: “wil je even testen wat ik het beste kan eten?”
Concreet: plan drie testmomentjes per week in je agenda. Kort, tien minuten. In de online leeromgeving staan filmpjes waarmee je jezelf kunt bijspijkeren. Zo groeit je EHBO-koffer vanzelf.
Stap 4: verdiep de basis met Touch for Health en de meridianen
Nu wordt het echt leuk. Je kunt testen — maar wat dóé je met dat antwoord?
In Touch for Health leer je de veertien meridianen kennen, de spieren die daarbij horen en de puntjes die je kunt masseren om energie weer te laten stromen. Weet je nog dat dikke boek van Ans, waar ik als beginner met open mond in zat te kijken? Spieren, kleuren, lijntjes, gevoelens. Dat boek gaat nu voor jou open.
Je leert een balans maken van begin tot eind. Je leert doelen goed formuleren (want denk vooral even níét aan een roze olifant). En je merkt dat je resultaten krijgt: minder hoofdpijn bij je zus, meer rust bij je zoon, een schouder die weer meedoet.
Concreet: vanaf hier begin je met echte oefencliënten. Vraag drie mensen om vijf sessies. Niet betalend, wel serieus. Dit is waar je vertrouwen wordt geboren.
Stap 5: de vierjarige opleiding — van handig naar vakbekwaam
Dit is het verschil tussen “ik ken een paar trucjes” en kinesioloog worden op HBO-niveau.
In onze vierjarige, SNRO-geaccrediteerde opleiding leer je geavanceerde testmethodiek: hoe je nauwkeurig test, hoe je jezelf uit de weg houdt, hoe je controleert of wat je vindt kloppend is. En je leert integraal werken — op structureel niveau (spieren, houding, beweging), op biochemisch niveau (voeding, allergieën, belasting) en op emotioneel niveau (overtuigingen, oude stress, trauma).
Want een cliënt komt binnen met hoofdpijn, en dan blijkt het te gaan over te weinig water, een scheve bekkenstand én een opmerking van de meester in groep zes. Alledrie. Tegelijk.
Concreet: in deze fase krijg je supervisie op je eigen casussen. Je legt voor wat je deed en waarom, en je leert onderbouwen. Dat is precies wat je later stevig maakt als er iemand op je tafel ligt met een verhaal dat je nog nooit hebt gehoord.
Stap 6: therapeutische vorming — jezelf tegenkomen
Dit is de stap die niemand van tevoren ziet aankomen en die iedereen achteraf het mooist vindt.
Want je gaat jezelf tegenkomen. Je ontdekt dat je een Redder bent die alles even oplost. Of dat je bij een huilende cliënt zélf van slag raakt, omdat het aan iets van jou raakt. Je leert je grenzen bewaken. Je leert dragen wat een cliënt meebrengt zonder het mee naar huis te nemen.
Ik zeg altijd: hoe steviger jij staat, hoe meer een ander even op je kan leunen. En hoe meer van je eigen stress en overtuigingen je hebt opgeruimd, hoe zuiverder je kunt luisteren naar het lijf van een ander.
Concreet: je werkt in deze fase met intervisiegroepjes en je gaat zelf op tafel. Regelmatig. Aan het einde van een studiejaar denk ik altijd: jammer dat ik geen voor- en nafoto’s heb gemaakt. Je ziet mensen letterlijk groeien.
Stap 7: ondernemerschap — zodat je praktijkkamer niet leeg blijft
En dan de stap waar het bij zoveel goede therapeuten misgaat. Je kunt nóg zo goed testen — als niemand weet dat je bestaat, blijft die mooie kamer stil.
Dus leer je bij ons ook: wie is jouw cliënt, wat vertel je op een verjaardag, wat vraag je voor een sessie, hoe ziet je intake eruit, hoe zorg je dat mensen terugkomen. Hoe je jezelf laat zien zonder je te verkopen.
Mijn eigen praktijk begon met één telefoontje van een buurvrouw van een moeder van een meisje van jazzballet. Eén mens die had gehoord wat ik deed. Dat is de hele kern van zichtbaar zijn: mensen moeten kunnen weten dat jij er bent.
Concreet: je bouwt tijdens de opleiding al aan je praktijk. Niet ná je diploma, maar tijdens. Zo kun je op je afstudeerdag gewoon doorwerken met de cliënten die er al zijn.
Twee vuistregels en de fout die bijna iedereen maakt
- Vuistregel 1: kies alleen de volgende stap, niet alle zeven tegelijk. Je hoeft vandaag niet te weten of je over vier jaar afstudeert. Je hoeft alleen te weten of je wilt voelen hoe een spiertest werkt.
- Vuistregel 2: oefenen gaat vóór weten. Elke keer dat je twijfelt, is een handen-op-een-arm-moment de oplossing, geen extra boek.
En de meestgemaakte beginnersfout? Wachten tot je het zeker weet. Wachten tot je het goed genoeg kunt. Ik was twee maanden bezig met mijn opleiding toen ik mijn eerste cliëntje kreeg, en ik had geen idee wat ik deed — behalve dol enthousiast ja zeggen. Mijn leraar zei alleen maar: “héhé… eindelijk.” Hij had meer vertrouwen in mij dan ikzelf.
Waar sta jij nu?
Herken je jezelf in stap 1? Dan is jouw volgende stap heel klein en heel concreet: twee dagen met je handen aan het werk in De Kracht van het Spiertesten (€197). Deze cursus geven we al meer dan 25 jaar, en het grappige is: de meeste cursisten willen daarna meer.
Je hoeft daar niks voor te kunnen. Je hoeft alleen nieuwsgierig te zijn en je armen mee te nemen.
En wie weet zit jij over vier jaar zelf in een praktijkkamer, met een kop thee en een kind tegenover je dat zachtjes vertelt wat het graag anders wil. Dat gun ik je zo.
Zonnige dag
Roos